Üniversitemiz Sosyoloji Bölümü tarafından düzenlenen 5. Sosyoloji Günleri Öğrenci Araştırma Sempozyumu, 8–10 Mayıs 2026 tarihleri arasında Üniversitemizde gerçekleştirildi.
Yoğun katılımla düzenlenen sempozyum kapsamında, İbn Haldun Üniversitesi Sosyoloji Bölümü bünyesinde yazılan nitelikli yüksek lisans tezlerini teşvik etmek amacıyla verilen Talal Asad Ödülü etkinlikte sahibini buldu. Ödül, sempozyumun kapanışında, 10 Mayıs Pazar günü düzenlenen törenle takdim edildi.
En iyi lisansüstü tez kategorisinde verilen Talal Asad Ödülü, 2025 yılında teslim edilen yüksek lisans tezleri arasından Dr. Öğr. Üyesi Tesnim Khriji danışmanlığında Dima Faress tarafından hazırlanan çalışmaya verildi. Faress, “Coping Strategies of Aleppian Elder Parents from an Intergenerational Perspective: Aleppo and Istanbul” başlıklı teziyle ödüle layık görüldü. Ödül, Faress’e Singapur Ulusal Üniversitesi’nden Prof. Dr. Syed Farid Alatas tarafından takdim edildi.
Değerlendirme komitesinde Prof. Dr. Mücahit Bilici (CUNY John Jay College & İbn Haldun Üniversitesi), Doç. Dr. Ayşe Güç (Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi) ve Dr. Öğr. Üyesi Muhammet Veysel Bilici (Kırklareli Üniversitesi) yer aldı. Talal Asad Ödülü kapsamında, en iyi lisansüstü tez sahibine 30.000 TL ödül verildi.
Sosyoloji alanında yapılan çalışmalar, aile bağlarının zayıflamasının, özellikle de babalık ya da atalara dayalı otoriteyle ilişkilendirilen kolektif bilincin gerilemesinin, standartlaşmış Batılı bireyin psikolojisi üzerindeki etkilerini kapsamlı biçimde ele almıştır. Bununla birlikte, yaşlı bireylerin araştırma konusu olarak sosyolojide görünürlük kazanması, alan içinde uzun süreli bir öz-düşünümselliğin ardından mümkün olmuştur. Öte yandan, göç çalışmaları da yaşlılığı, özellikle geride bırakılan yaşlı bireyler meselesini çoğu zaman marjinalleştirmiştir.
Bu çalışma, gerontoloji ve göç çalışmaları alanlarında “norm dışı” yaşlı bireylerin ele alınış biçimine ilişkin bir boşluğu gidermeyi ve çağdaş gerontoloji ile ulusötesi çalışmalar kapsamında kullanılan pozitivist metodolojilere eleştirel bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır. Tez, Halep’te kalmaya devam eden yaşlı Halepli ebeveynlerin başa çıkma stratejilerini incelemekte; ayrıca çocuklarıyla birlikte İstanbul’da yaşayan bazı yaşlı bireylere ilişkin örnekleri de karşılaştırmalı olarak değerlendirmektedir.
Kuşaklararası dayanışma ve ambivalans teorilerini fenomenolojik yaklaşımlarla bir araya getiren çalışma, ileri yaş döneminde kuşaklararası ilişkilerin ve aile bütünlüğünü sürdürme arzusunun yaşlı ebeveynlerin başa çıkma stratejilerini nasıl şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. Bu stratejiler arasında teknolojik aracılık, dinî pratiklere yönelim ile mekân ve aidiyete ilişkin kişisel algılar öne çıkmaktadır.
